|
|
Valeur naar Zwitserland |
|
Eind Februari kreeg ik het bericht dat Valeur onbetrouwbaar en agressief geworden was en dat de eigenaar twijfelde of er misschien iets met zijn hersenen niet in orde was. Hij beet n.l. op de later aangekochte beagle reu, welke extra door hun opgenomen was omdat Valeur niet alleen kon zijn. Ik heb aangeraden een hersenscan te laten maken want in laten slapen kon altijd nog. De behandelend dierenarts verklaarde dat er niets aan Valeur mankeerde en wilde geen spuitje geven waarop deze dierenarts zou proberen een plaats in het asiel te krijgen.
Ik kan geen honden meer opnemen omdat er een verhuizing boven mijn hoofd hangt maar een asiel vindt ik verschrikkelijk!!! Ik heb dus een pension gebeld waar de laatste tijd wel vaker Laufhunde logeren en die de Laufhund kennen. Na de afspraak om samen een nieuw tehuis te vinden kon Valeur daar gelukkig direct terecht.
|
|
|
Zondagochtend 4 maart, een bevriende fokker uit Zwiserland aan de telefoon en natuurlijk kwam Valeur ter sprake.
Zondagavond, telefoon uit Zwitserland. Een man uit een klein plaatsje in de Jura die belangstelling heeft in Valeur en vertelde dat hij vier Laufhunde heeft. Na bij twee bevriende Laufhunde eigenaren uit die buurt inlichtingen over hem te hebben ingewonnen bleek dat hij zich geweldig voor het ras inzet bijvoorbeeld door aan jachtproeven en keuringen deel te nemen.
Dus Valeur gaat naar Zwitserland.
Volgende probleem. We moeten hem brengen en na overleg met Jan moet dat meteen deze week gebeuren.
Dus maandag Valeur uit het pension gehaald waar hij nota-bene met 3 kleine terriertjes en een grotere hond in de keuken rondloopt en waar gezegd wordt dat het een schat is.
En dan Unique onderdak brengen. Hoera Marian Kruse komt haar halen !!
Dinsdagmorgen 8 uur naar Zwitserland. In Zwitserland kom ik tot de ontdekking dat ik mijn adresboek vergeten heb, maar omdat ik zeer intensief op zoek ben geweest naar dat kleine plaatsje zat die naam gelukkig vast in mijn hoofd en gelukkig ben ik goed bekend in de Jura. Bij het eerste huis gevraagd en 50 meter terug zandweg links totdat je niet verder kunt en daar is het. Het eerste wat je ziet zijn een stuk of 10 muildieren.
We werden ontvangen door de zoon die voor restaurantkok leert en een heerlijk diner voor ons serveerde en Valeur moest mee naar binnen. Later kwam vader Toni thuis en was helemaal weg van Valeur. Ik vroeg of Valeur in de kennel moest. Nee hoor hij wilde eerst een band met hem opbouwen. 't Gekke was dat Valeur zich onmiddelijk thuis voelde. Na 't eten werdt een jonge Schwyzer reu in huis gehaald en Valeur en Barro sloten onmiddelijk vriendschap en dat terwiijl ik mijn hart vasthield.
's Avonds ging Valeur mee naar boven en sliep op de hal waar de slaapkamers op uitkomen. Om 6uur werd ik wakker en ging kijken of Valeur er uit moest, maar geen Valeur, nou ja hij kan het huis niet uit. Om 7 uur naar beneden want ik hoorde geluiden uit de keuken. Daar was Toni bezig met het ontbijt. Goede morgen, ik ga Valeur uitlaten. Toni zegt dat hoeft niet want dat heb ik al gedaan. Ik wilde zien of er wel jacht inzit en heb hem dus losgelaten en hij ging onmiddelijk op een hazenspoor. Valeur was er dus niet vandoor en lag weer rustig in de keuken maar ik zou het niet gedurfd hebben.
Ondertussen was Jan ook wakker dus ontbijten en de andere drie honden bekeken.Een schwyzer teefje, een Jura reu en een zeer krachtige Jura teef welke loops was. Bij het koffie drinken bleek Toni een puur natuurmens te zijn die met zijn muildieren voor toeristen trektochten organiseert.
Om 11 uur gaan we samen wandelen met vier Laufhunden en weer blijkt dat van het agressief gedrag niets te bespeuren valt, want drie reuen en een teef en allemaal even vriendelijk ook tegen elkaar.
En weer ging Valeur los en als een pijl uit de boog vertrok hij zo ver dat wij hem niet meer zagen. Daar stond ik met trillende benen en Jan met het filmtoestel kon het nieteens volgen. Toni 's fluit draagt ver want met diezelfde rotgang kwam valeur terug, Wat moet deze man een natuurlijk overwicht op de Laufhunde hebben!!!
's Middags zijn we vertrokken want als je toch in Zwitserland bent wil je ook een paar kennissen bezoeken en zaterdag de tiende moest Jan weer thuis zijn.
Suze Wissink
|
|
|
|
|
