Op zondag 12 september 2010 was het zover; de jaarlijkse zweetproef om de Paul Schneider wisseltrofee georganiseerd door de Stichting Jagende Brak Nederland. Paul Schneider is een bekende naam in de zweethondenwereld als bedenker en samensteller van de Zweethondenlijst en verder actief op tal van gebieden binnen de jacht en natuurbeheer.

De proef was een volgens de ORJEWA regels gelegd zweetspoor F; een 20-24 uur oud en plmn 500 meter lang spoor met diverse haken, wondbedden en verwijzingen.

Ik ben al een paar jaar actief op het gebied van de nazoek met mijn Porcelaine teef 'Caillou' en sinds er de Berner reu 'Monty' (Auke) bij is ook met hem, maar nog nooit een wedstrijd gedaan. Het moest er toch maar een keer van komen dus vandaar maar met Caillou ingeschreven voor de Paul Schneider trofee bij de JBN.

Op zondag 12 september om 09:00 werd er verzameld in Overloon en onder het genot van koffie werd er kennis gemaakt en werd de gang van zaken uitgelegd. Na de loting van de startnummers vertrokken we naar het veld.

Er waren 7 deelnemende combinaties met de volgende honden: Basset fauve de Bretagne, Duitse Jachtterrier, Duitse Brak (2x), Jack Russel Terrier ruwhaar, Labrador Retriever en een Porcelaine.

Rond 10:00 uur kwamen we aan in het veld en toen begon het te regenen, te regenen en nog veel meer te regenen en dat ging gewoon de hele dag door. Gelukkig had de organisatie van JBN een tent meegenomen en opgezet zodat er geschuild kon worden.

Caillou heeft aan 2 dingen een enorme hekel: nattigheid en kou. Gelukkig was het niet koud maar wel heel nat en ze heeft dus van 10:00 tot de tijd dat wij aan de beurt waren (14:00) opgekruld in de auto gelegen met een blik van 'kunnen we niet naar huis gaan ?'

Monty had ik ook meegenomen, hij heeft helemaal geen last van vocht en kou dus die wilde maar één ding; uit de auto en het bos in.

Zoals gezegd rond 14:00 was ik aan de beurt met Caillou. Na de 5 minuten lopen naar het beginpunt van het spoor was ze al drijfnat en keek niet echt vrolijk uit haar ogen.

Maar toen: De hond neergezet en de zweetband en lijn omgedaan en naar de plek van het aanschot gegaan; de knop ging volledig om bij de hond. Ze nam het zweet gelijk op, vulde hoorbaar de luchtkamers in de neus en vertrok gelijk. Alle nattigheid leek vergeten en ze liep heel geconcentreerd het spoor.

Er zat veel verleiding in het vak; verse ree, vos en konijn. Twee keer ging ze de verleiding in; een keer een vers ree en een keer konijnen. Als je te ver van het zweetspoor afgaat dan wordt je afgeroepen door een van de drie keurmeesters die meelopen en moet je de laatste plaats waar de hond wel op het zweet zat terug zien te vinden. Na 3 keer afroepen wordt je vriendelijk bedankt en mag je naar huis. Na twee afroepen sta je dus op scherp. Caillou herpakte zichzelf heel goed en bracht ons uiteindelijk naar het stuk (een vers ree velletje). Na het ontvangen van de breuk nog even wachten op de laatste deelnemers en dan terug naar het restaurant voor de evaluatie.

Caillou en ik bleken te hebben gewonnen ! de criteria zijn: spoorwil, spoorvastheid en werkwijze. Ik ben heel heel trots op haar !

Na de uitreiking van de trofee moe en zeer voldaan terug naar huis.

De Porcelaine; een geweldige Jachthond met heel veel passie en gedrevenheid. Zeer zachtaardig, sociaal en sympathiek; eigenlijk net als een Berner.

Volgende keer met Monty ? Nou ik weet het nog niet, ik ga zeker verder met hem in de jacht en nazoek maar liever puur natuur dan wedstrijd.

Waidmannsheil

Frans Vonk