 |
Roos opnieuw naar Zwitserland |
Omdat het bestand van de Berner Laufhunde uiterst klein is en je bijna niet om een inteelt heen komt heb ik contact met Tsjechië opgenomen en een uitwisseling van stambomen tot stand gebracht. Dat zag er goed uit maar mijn hemel wat wonen die ver weg, daarvoor ben je bijna 2 dagen onderweg. Ik had op Zwitserse tentoonstellingen wel een mooie reu gezien maar in mijn ogen te veel zwart. Dus toch maar eens in zijn papieren gekeken en toen bleek dat er een mooie en niet te zwarte afstamming achter zat. Tot overmaat van ramp werd Roos vier weken eerder loops dan verwacht.
Snel contact opnemen en dan blijkt dat deze reu nog nooit gedekt heeft. Oh en de familie Bellekom heeft al een paar teleurstellingen achter de rug. De eerste keer in Zwitserland bij een reu die achteraf steriel blijkt te zijn. De tweede keer in Duitsland bij een reu die niet kon dekken en nu gaan we er maar vanuit dat drie keer scheepsrecht is en ik heb alle bewondering voor het doorzettingsvermogen van de familie Bellekom om dit mooie ras voor ons te behouden. Onderdak in de buurt van Varen (staat niet op de kaart) gezocht en gevonden "Schlosshotel Leuk".
Na een lange reis aangekomen in Kandersteg en met de autotrein naar Goppenstein. In Leuk gebeld naar de eigenaar van Blacky, de weg uit laten leggen tot aan het punt waar hij ons stond op te wachten en toen bleek dat we nog ongeveer een half uur lopend moesten klimmen voor we bij zijn huis waren.
Ik was kapot, want na mijn heupbreuk valt dat niet meer mee. Roos en Blacky waren meteen dikke vrienden maar er werd alleen maar gespeeld. Tijdens een gezellig gesprek vertelde ik dat toen ik voor het eerst in zwitserland was de Rode Wijn, de DOLE heb leren drinken en deze nog steeds 't lekkerst vind en laat de eigenaar van Blacky nu een Weinguth eigenaar zijn die deze Dole produceert.
Met de afspraak de volgende morgen om 9 uur terug te komen zijn, nadat Roger en Leo de auto omhoog gehaald hadden, we heerlijk gaan slapen in 't Slot.
Donderdag 14 september, 't dorpje in, mijn hemel wat een smalle straatjes, de dakranden van de tegenover liggende huizen raken elkaar bijna. Ons parkeerplaatsje gevonden en hoe was het ook weer. Over allerlei binnenplaatsjes maar waar? Geen nood, Roos wist de weg, zette haar neus op de grond en bracht ons zonder haperen naar Blacky. Roger moest nog even iemand bellen en toen hij binnen vijf minuten terug was waren Roos en Blacky al gekoppeld waarop Roger opmerkte dat Blacky vermoedelijk 's nachts had nagedacht over hoe dat zou moeten.
Na de dekking zijn we met Roger naar zijn Weinguth geweest waar ik plotseling met mijn schoot vol rode druiven zat waar de Dole van wordt gemaakt en witte druiven voor de Fendant. Daarna naar Chin welke Blacky gefokt heeft, ook een weinguth eigenaar waar de hapjes en de wijn al klaar stonden. Deze man kende mij schijnbaar al lang want hij had heel lang voor Armin Gerber gefokt en doet dat nu onder zijn eigen naam en dat is niet Chin maar Cino.
's Avonds nogmaals naar Blacky. Roger was nog niet thuis maar de honden gingen zo tekeer dat we ze maar bij elkaar gedaan hebben en toen even later Roger thuiskwam stonden ze alweer gekoppeld waarop zijn vrouw tegen hem zei "ik heb het lekker wel gezien".
Vrijdag morgen. We zouden naar huis kunnen want 2 dekkingen is genoeg maar om 9 uur eerst naar het restaurant van Roger waar een heel stel jachtvrienden van Roger klaarzitten om Roos te zien. Gezellig, daarna naar de bottelarij. Rondleiding om te zien hoe tegenwoordig wijn gemaakt wordt. Zeer leerzaam en wat groot is dat allemaal.
Na nog wat flessen te hebben ingeslagen en cadeau gekregen, aanvaarden we de thuisreis.
PS. Nu na 5 weken blijkt "Roos is Drachtig"!
PPS. Op 14 november is er een nest geboren.
Foto's Leo Bellekom
Tekst Suze Wissink
Plotseling naar Zwitserland
Begin Augustus, telefoon uit Stiens, volgende maand wordt Roos vermoedelijk weer loops en we willen toch nog één keer proberen haar te laten dekken, kun je helpen?