Elmo maakt het goed

Hierbij foto's en een verhaaltje van Elmo, de Schwyzer van Patrick in België die bij ons een nieuw tehuis heeft gevonden.

Het gaat hartstikke goed met hem. Het is een schat van een hond en het lijkt alsof hij er altijd al is geweest. Hij vindt het heerlijk om langs de dijk te lopen en 'piept' er tussen uit om tussen het hoge riet op jacht te gaan naar konijnen en vogels. Hij is dan een minuut of  5 à 10 weg en dan komt hij er weer huppelend aan.

In het begin moest hij echt wennen aan andere honden en liep vaak grommend en met zijn staart tussen zijn poten op ze af. Dit heeft een paar dagen geduurd en nu staat zijn staart fier overeind en blaft hij enthousiast als hij een andere hond tegen komt.

Ook aan volwassen mensen moet hij wennen. Kinderen vindt hij super en hierin is hij echt niet eenkennig. Met volwassenen is dit anders en is hij echt 'waaks'. Afgelopen weekend is hij samen met de kinderen een nachtje bij opa en oma gaan logeren en hij moest niets van opa en oma weten. Ze kregen hem niet te pakken om de riem om te doen voor het uitlaten zodat ze Goof uiteindelijk maar hebben wakker gemaakt om te helpen. Toen ze terug kwamen schoot hij snel de slaapkamer van Goof binnen en kroop bij hem in bed. Ik vond het eerlijk gezegd wel aandoenlijk dat hij zo aanhankelijk is geworden aan ons. Inmiddels heeft hij opa en oma weer een keer gezien en nu is het okee.

We genieten echt intens van hem. Vanaf juni gaat hij op dinsdag naar een hondenopvang. Hij is hier de hele dag onder de pannen. Ik ben afgelopen week met hem gaan kijken en hij vond het allemaal erg interessant.

We moeten Elmo er aan laten wennen om alleen te zijn. Hier heeft hij echt moeite mee. Afgelopen week heeft hij het zelfs gepresteerd om uit een gesloten bench te ontsnappen! We denken erover om hem bij Hans Klok op te geven als assistent, hij kan zomaar uit een box verdwijnen! Hij heeft het voor elkaar gekregen om de bodem er uit te drukken en is vervolgens door een richel van 15 cm heen gekropen. Ik ga hem nu steeds wat langer trainen om rustig te blijven in de bench zonder te gaan blaffen. Hij heeft in feite een soort verlatingsangst zoals babies dat ook kunnen hebben. Het is natuurlijk niet verwonderlijk omdat hij bij Patrick ook nooit alleen is geweest, maar altijd samen met Klinge en de andere honden. Het zal allemaal wel goed komen.

Groetjes, Andrea van Nunen